Home   Nieuws   Over ons   Contact     Onderwijs   Kunst   Natuur   Lepra 
Top 100 Turing Nationale Gedichtenwedstrijd 2012-2013


Top 20, 2012
"Moeder" van Hilde Van Cauteren

vorige
vorige
volgende
volgende

Moeder

Alle dagen schrobt ze vergeefs het vuil
van de vloer, de huid van haar jongen,
haar eigen nagels stuk. Ze wringt de nek
van haar geluk in veel te nauwe kragen.

Alles moet schoon naar school en altijd
komt het vuil terug, nooit raakt ze daar
nog van af. Nooit heeft ze genoeg zeep
in huis en nooit is zij nog aan de beurt.

Van woede kookt ze haar eigen botten af,
spuwt een pan vol soep voor haar kroost.
Voeden is haar plicht. Zij eet alleen

brokken roomgele zeep, om de wrok
die naar haar lippen stijgt te stoppen.
En kauwt tot het schuim op haar tanden.


Hilde Van Cauteren

Juryrapport
Gedicht 3694 - Moeder

De Hollandse properheid. Onze nationale obsessie met schoonmaken, zeep, schrobben vervat in een hard gedicht waarin de lezer zelf wordt afgeschrobd. We zijn getuige van het oneindige ritueel dat naast properheid ook wrok en woede creŽerde. Het doet denken aan Elsschot en daarmee ook aan Elsschots naargeestige prachtgedichten over zijn eigen moeder. Als lezer wordt je aanvankelijk op het verkeerde been gezet door de titel en de 'propere' inzet van het gedicht: ach ja, de moeder die altijd maar als een sloof voor de kinderen moet zorgen. Gaandeweg blijkt het echter geen gedicht over de moeder, maar veeleer vŠn 'het wijf dat moeder heet'. Het formele karakter van het gedicht past wonderwel bij de inhoud. Opgesteven tot Hollands glorie.

De toverhazelaar Dit gedicht haalde
de Top 20 van de
Vierde Turing Nationale
Gedichtenwedstrijd 2012-2013

en is opgenomen
in de bloemlezing
Naaktlopen met je Hersenen
ISBN 9789060121955